Konsultacje specjalistyczne

Dermatologia i wenerologia

Lekarz dermatolog jest specjalistą od chorób skóry – największego organu naszego ciała. Bez tego narządu nasze życie byłoby niemożliwe. Jego masa stanowi nawet 15% wagi ciała, a całkowita powierzchnia wynosi około 2m2. Jej wytworami są również paznokcie oraz włosy. Skóra stanowi barierę chroniącą człowieka przed utratą wody, a obecna w niej tkanka tłuszczowa zapobiega spadkowi temperatury ciała. Gdyby nie jej szczelność – bylibyśmy bezbronni przed zarazkami czy toksycznymi substancjami. Za pomocą zawartych w niej zakończeń nerwowych człowiek może poznawać świat, w procesie odczuwania dotyku, bólu oraz ciepła. Skóra nie jest jednak niezależnym od reszty ciała organem – jej powierzchnia może być traktowana jako zwierciadło, w którym odbija się ogólny stan zdrowia. Te dyskretne sygnały, które wysyła nam ciało, interpretują właśnie specjaliści dermatologii.

Na czym polega konsultacja dermatologiczna?

Celem konsultacji dermatologicznej jest ukierunkowanie procesu diagnostycznego poprzez przeprowadzenie badań, które mają na celu potwierdzenie lub wykluczenie obecności danej choroby. Podczas takiej porady ocenie poddawana jest nie tylko skóra, ale również ogólny stan zdrowia pacjenta. Niektóre zmiany skórne mogą być wyrazem poważnej choroby, dlatego objawy na skórze nie mogą być interpretowane w oderwaniu od ogólnego stanu zdrowia.

Dla przykładu, występowanie „szronu mocznicowego” oraz swędzenie skóry może być objawem zaawansowanej choroby nerek. Natomiast swędząca skóra w połączeniu z wysypką w zgięciach łokciowych i pod kolanami u małego dziecka będzie przemawiać za atopowym zapaleniem skóry lub alergią pokarmową. Niegojące się rany na stopach mogą występować zarówno w niewydolności żylnej, ale również w cukrzycy oraz zaawansowanej miażdżycy. Rumień na twarzy czy dekolcie może natomiast wskazywać na choroby reumatologiczne, jak twardzina czy toczeń rumieniowaty. Właśnie dlatego lekarz po konsultacji dermatologicznej może zlecić wykonanie badań dodatkowych lub skierować pacjenta do innej poradni specjalistycznej – nawet jeśli pierwotnie wydawało się, że choroba dotyczy wyłącznie skóry.